www.flickr.com/photos/margolove / CC BY-NC-SA 2.0

1. Popełniaj BŁĘDY! Koniecznie. Właśnie w ten sposób człowiek się uczy. Dzieci nie przejmują się samokontrolą, nie wstydzą się. Po prostu mówią. Próbują i cie…
Istnieje kilka podstawowych metod zwiększenia efektywności nauki języka.
Ich zaletą jest prostota i duża skuteczność. Oto one:

1. Popełniaj BŁĘDY! Koniecznie. Właśnie w ten sposób człowiek się uczy. Dzieci nie przejmują się samokontrolą, nie wstydzą się. Po prostu mówią. Próbują i cieszą się tym. Tym łatwiej będzie Ci szło, im bardziej będziesz się tym bawił, im odważniej będziesz szedł dalej i dalej. Szkolne lekcje i kursy językowe często zniechęcają do nauki poprzez ciągłe poprawianie uczącego się. Jakby nauczyciele zapominali, że błędy są niezbędne. Zarówno obserwacja dzieci jak i dorosłych uczących się w sposób naturalny, pokazuje, że nie potrzebujemy poprawek ze strony nauczyciela bowiem każdy sam koryguje swoje błędy i przestawia się na właściwe tory jeśli otoczony jest przez środowisko w którym funkcjonuje poprawny język. Dlatego tak ważna jest następna rada.

2. Od samego początku nauki przejdź do PRAWDZIWEGO języka. Nawet jeśli dopiero stawiasz pierwsze kroki. Oglądaj telewizję, słuchaj piosenek, kup lub wypożycz płyty ze słuchowiskami, adaptacjami literatury, z dialogami. Dzięki temu złapiesz właściwy akcent, rytm i melodię języka. Możesz słuchać kiedy jesteś zajęty czymś innym, wtedy podświadomie (prawą półkula mózgu) przestawisz się na prawdziwy język. Doskonałym sposobem jest oglądanie filmów z polskimi napisami. W dobie dostępności DVD metoda daje duże możliwości. Oglądamy film czytając napisy (nawet kilka razy) a następnie (kiedy już pamiętamy treść dialogów) oglądamy bez polskich napisów. Technika ta, zastosowana we właściwy sposób, przynosi zaskakująco szybkie efekty.

3. Ucz się tego, co Ciebie INTERESUJE. Zwykłe kursy językowe, często właśnie dlatego są tak mało skuteczne, że pomijają ten aspekt. Zatem ucz się poprzez EMOCJE. Zaangażuj swoje hobby, ucz się swojego zawodu. Jeśli interesuje Cię fotografia, zdobądź teksty i filmy na ten temat. A może wolisz sport lub politykę. Dzięki Internetowi dostępność materiału jest olbrzymia. Warto to zrobić! Przy nauce podręcznikowych dialogów (całkowicie dla nas obojętnych) szybko zaśniemy, a jeśli nawet nie, to nasz umysł będzie koncentrował się na lekcji zaledwie cząstką swoich możliwości, ponieważ uzna to, za rzecz mało istotną. Nasza pamięć nie dostanie komunikatu: Interesuje mnie to, to ważne, zapamiętaj koniecznie! Co innego jeśli weźmiemy dialog od którego dostajemy wypieków na policzkach, jeśli treść naszych lekcji języka obcego angażuje nas na tyle, że myślimy o tym bez przerwy. Emocje sterują nasza uwagą i naszą pamięcią. Trzeba je zaangażować. Będzie i skuteczniej i przyjemniej.

4. Ucz się PRAKTYCZNIE. Ucz się żyjąc. Pierwsze słowa, które sobie przyswoisz powinny dotyczyć Twojego otoczenia. Zgodnie z zasadą, że koszula najbliższa ciału. Podpisz sprzęty domowe, produkty żywnościowe, garderobę i wszystko czego używasz. Myjąc zęby układaj w głowie zdania na ten temat. W pierwszej kolejności naucz się zwrotów opisujących Twoją codzienną aktywność (Twoją, a nie anonimowego bohatera z książki do angielskiego). „Jadę do pracy”, „odrabiam lekcje”, „robię kanapkę”, „jestem wściekły”, „ale ładna dziewczyna”. Opisuj siebie i to co dookoła. Używaj tych zdań wielokrotnie każdego dnia.

5. ZAANGAŻUJ SIĘ. Język to coś więcej niż tylko słówka i gramatyka. To także styl bycia, maniery i charakter. Dlatego naśladuj filmy, mów jak ich bohaterowie. Kopiuj polityków, gwiazdy; kogo lubisz lub nie lubisz. Gestykuluj, oburzaj się , krzycz. Wejdź w ich buty. Jeśli uczysz się hiszpańskiego stań się Hiszpanem z krwi i kości. Interesuj się kultura, śpiewaj ich piosenki i chodź do restauracji.

6. Ucz się INTENSYWNIE. Nie rozwlekaj. Języka obcego w stopniu komunikatywnym trzeba nauczyć się w ciągu roku. Tymczasem w szkole uczymy się latami, często z mizernym efektem bo trwa to zbyt długo, nauka nie jest intensywna i dlatego nie angażuje na stałe uwagi uczącego się. Można uczyć się 15 minut dziennie, ale lepiej godzinę albo nawet dwie. Wówczas łatwiej przestawić się na myślenie w tym języku. Nauka intensywna jest o wiele łatwiejsza jeśli uczymy się prawdziwego języka, jeśli uczymy się praktycznie i angażując emocje. Wtedy nauka trwa niemal cały dzień, przy okazji wielu innych czynności; wykorzystujemy wówczas tak zwany bezproduktywny czas. Wtedy zaczynamy myśleć w języku, którego chcemy się nauczyć.
Dlatego tak ważne są wszystkie przedstawione wyżej rady.

Napisał: Krzysztof Matys
Edusfera.pl

Więcej w tej kategorii na www.edusfera.pl

—

www.edusfera.pl
Serwis Edukacyjny

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Do artykułu dołączono zdjęcie.

Autorem artykułu jest Małgorzata Siwek

Można nauczyć się języka samemu, jeżeli się tego chce . Każdy może nauczyć się języka , jeżeli posiada ku temu pewne predyspozycje. W niektórych przypadkach taka nauka może dać o wiele lepsze efekty niż nawet praca w grupie. Sama do pewnego stopnia uczyłam się języka sama, ponieważ uważałam że nauka samodzielna daje wyjątkowe efekty.

Języka możemy nauczyć się samemu co oczywiście wymaga pracowitości i wytrwałości. Po pierwsze należy wybrać podręcznik który pozwoli na samodzielną naukę. Podręczniki napisane wyłącznie w języku obcym nie zawsze są właściwe dla osób pocżątkujących , dopiero po opanowaniu języka na pewnym poziomie można wybrać podręcznik napisany w języku obcym. Najlepiej kupić samouczek w wydawnictwie PWN który uznaje się za jedno za najlepszych wydawnictw lub samuczek w Wiedzy Powszechnej który uznaje się za ciekawe wydawnictwo. Kurs powinien mieć kasetę CD lu płyty CD które pozwolą na opanowanie płynne języka. Po pierwsze należy pracować codziennie np. kilka minut. Dobrze jest założyć zeszyt w którym wypisujemy zdania i tlumaczymy z polskiego na angielski i odwrotnie. W wolnych chwilach słuchamy telewizji w obcym języku i czytamy książki w językach obcych. Po opanowaniu języka na pewnym poziomie dobrą metodą doskonalenia języka jest założenie pamiętnika dla rozwoju języka pisanego. W dużych miastach działają kluby języków obcych które można znaleźć w Internecie. Dobrą metodą nauki jest program Erasmus lub język za język gdy my uczymy polskiego a cudzoziemiec uczy nas angielskiego lub innego języka. Nawet gdy nie zdecydujemy na samodzielną naukę wyłącznie , samodzielna nauka stanowi istotny element rozwoju języka po opanowaniu go w szkole średniej. By opanować język nie wystarczy opanowanie języka wyłącznie z książek , by posługiwać się nim w miarę płynnie należy przeczytać sporo książek , wysłuchać sporo audycji w obcym języku. Ponadto warto tworzyć wypowiedzi pisemne by faktycznie opanować język zarówno w mowie jak i piśmie.

—

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Do artykułu dołączono zdjęcie.

Nauka języka niemieckiego

Autorem artykułu jest Barbara Lewińska

Wskazanie metody najlepszej dla uczącego się j.obcych, przedstawienie sposobów zapamiętywania i powtarzania materiału pomogą osiągnąć sukces w nauce j.obcych. I taki jest cel tego artukułu…

Trafiłam przypadkowo na serię artykułów na temat uczenia się j. obcych. Większość autorów z beztroską głosi teorię, że podstawą poprawnego władania j. obcym jest nauka słówek i odmiany czasowników z pominięciem gramatyki. Twierdzą oni, że małe dzieci właśnie tak uczą się j. ojczystego i mówią nim doskonale. No cóż, jeżeli ktoś uważa, że licealista, biznesmen czy lekarz, mówiący j. obcym tak jak cztero czy 5cio letnie dziecko będzie odbierany poważnie, to uprzejmie informuję że nie . Język to narzędzie, nie cel sam w sobie, lecz narzędzie, które ma pozwolić nam wypowiadać się na odpowiednim poziomie intelektualnym, takim jaki prezentujemy w j. ojczystym. Dlatego wmawianie czytelnikom, że wystarczy uczyć się słówek jest dla mnie tak samo naiwne jak rygorystyczne nauczanie gramatyki, tłumaczenia i czytania z pominięciem komunikacji. Rozumiem, że autorzy tych tekstów mają złe wspomnienia ze szkoły i swoje braki sukcesów w znajomości j. obcych muszą na coś lub kogoś zepchnąć…, ale czy żaden z ich szkolnych kolegów nie osiągnął sukcesów w posługiwaniu się j. obcym? Jeżeli tak, to winny jest nauczyciel, jeżeli nie, to trzeba zrobić rachunek sumienia … Znam realia polskich szkół z kilku płaszczyzn. Przez wiele lat byłam uczniem, potem uczyłam j. francuskiego w różnych typach szkół i wreszcie pracowałam jako doradca metodyczny. Znam też z własnego doświadczenia efekty nauki j. obcego bez uczenia się gramatyki. Przez ponad 5 lat mieszkałam w Niemczech i posługiwałam się j.niemieckim na zasadzie wymieniania słów w znanych mi konstrukcjach zdaniowych. Owszem, radziłam sobie świetnie, byłam komunikatywna, miałam bardzo bogaty zasób słówek, ale nie mówiłam po niemiecku na moim poziomie intelektualnym i nie byłam odbierana tak jak na to zasługiwałam, więc nie tędy droga…

Po 30 latach pracy w zawodzie z pewnością stwierdzam że:

- nieprawdziwe jest twierdzenie, że do języków obcych trzeba mieć talent = uważam, że KAŻDY może nauczyć się j. obcego

- nieprawdziwe są reklamy kursów obiecujących, że po kilku miesiącach będziecie dobrze mówić w danym j. obcym = nauka j. obcego wymaga czasu, tak jak nauka j. ojczystego czy innego przedmiotu

- żeby nauczyć się j. obcego dobrze i szybko powinieneś:

1. mieć motywację, i to nie byle jaką, wmawianą przez znajomych czy bliski, lecz taką, w którą sam wierzysz – to musisz zrobić sam , pamiętaj, że dzisiaj brak znajomości j. obcych, to nie tylko ograniczenia w kontaktach, lecz też w samorozwoju, brak możliwości korzystania z kursów internetowych, wykładów, szkoleń, materiałów, …

2. pracować systematycznie – najlepiej codziennie ok. 1 godziny, bo tego wymaga każdy język (szczegóły niżej)

3. znaleźć „swoją” metodę nauki j. obcego w zależności od rodzaju pamięci, który jest twoim głównym sposobem zapamiętywania (szczegóły niżej)

4. mieć jak najczęstszy kontakt z j. obcym, co wcale nie jest trudne (szczegóły niżej)

5. być wytrwałym w swoich działaniach i znaleźć w nich przyjemność (szczegóły niżej)

6. poznać różne sposoby szybkiego i trwałego uczenia się j. obcego (szczegóły niżej)

7. powtarzać, powtarzać i powtarzać (szczegóły niżej)

Zanim szerzej opiszę w/w punkty chciałabym wyjaśnić moje podejście do uczenia się j. obcego. Nie jestem fanatykiem „wykładów” z gramatyki. Uważam, że metoda komunikatywna, szeroko propagowana w Polsce pod koniec lat 80, którą w praktyce przeszłam na sobie samej w Niemczech, nie jest wystarczająca. Szeroko reklamowana w latach 90 (także przeze mnie) metodologia zadaniowa zawodzi w nauczaniu młodszych uczniów. Metody kreatywne są bardzo dobre, ale tylko przy umiejętnym stosowaniu ich w grupie uczących się. Jestem pewna, że prawda o uczeniu się i nauczaniu j. obcych leży jak zwykle po środku: korzystajmy sensownie ze wszystkiego. O ile bzdurą jest wymaganie od uczącego się, żeby wklepywał na pamięć regułki gramatyczne, to nie wystarczy nauczyć się na pamięć odmiany czasowników w różnych czasach jeżeli nie będziemy rozumieć zasad ich stosowania. Uczący się musi zrozumieć różnicę między czasem dokonanym a niedokonanym, na przykład, żeby umieć przekazać to co chce powiedzieć, żeby poziom wypowiedzi był adekwatny do jego poziomu intelektualnego. Nie będziemy mówić poprawnie w j. obcym bez znajomości zasad gramatycznych.

JAK ZNALEŹĆ ODPOWIEDNIĄ DLA SIEBIE METODĘ UCZENIA SIĘ J. OBCEGO?

Chcąc wybrać najlepszą dla siebie metodę musisz najpierw poznać siebie. Musisz znaleźć rodzaj pamięci, który jest u Ciebie decydujący w zapamiętywaniu, w przeniesieniu materiału z pamięci krótkotrwałej do długotrwałej.Każdy z nas ma 3 rodzaje pamięci: słuchową, wzrokową i kinetyczną, ale u każdego z nas inny rodzaj pamięci jest decydujący. Dlatego tak ważne jest stosowanie w grupach różnych metod pracy z uczącymi się, żeby trafić do każdego z nich. Nie można opierać się tylko i wyłącznie na książkach (wzrokowcy), bo słuchowcy i kinetycy będą pozostawieni sami sobie. Nie można też ograniczać się tylko do słuchania nagrań (słuchowcy). Stosowanie metod kreatywnych i metodologii zadaniowej jest nastawione na kinetyków, chociaż przy tych metodach słuchowcy i wzrokowcy też korzystają, ale przeładowanie pracy tymi metodami jest dla uczących się nużące.

Napisz teraz na kartce A4 dużymi drukowanymi literami nowe słowo z j. obcego, którego się uczysz wraz z tłumaczeniem. Popatrz na te napisy przez ok. 10 sek. i odłóż. Po ok. 10 min. zamknij oczy i wyobraź sobie te napisy. Jeżeli widzisz jest dokładnie, tak jak były napisane, to jesteś wzrokowcem. Powinieneś się uczyć słówek z obrazkami, lub zaznaczać je podkreślając czy pisząc różnymi kolorami, obrysowując w kwadraty, koła,… Obraz jest Twoim hakiem pamięciowym.

Teraz wybierz nowe słowo wraz z tłumaczeniem i powtarzaj je głośno przez ok. 15 sek. A po 10 min. przypomnij sobie to słowo. Jeżeli znasz je, jesteś słuchowcem. Swoją naukę oprzyj przede wszystkim na słuchaniu, głośnym czytaniu i głośnym powtarzaniu słówek. Ucz się z piosenką. Dźwięk jest Twoim hakiem pamięciowym.

A teraz weź kartkę z napisanym odręcznie nowym słowem wraz z tłumaczeniem i ucz się ich przechadzając się po pokoju przez ok. 15 sek. Po 10 min. przypomnij je sobie. Jeżeli je znasz, to jesteś kinetykiem. Żeby szybciej zapamiętać słówka pisz je dużymi literami i obrysowuj po kilka razy każdą literę, gdy będziesz chciał je sobie przypomnieć zamkniesz oczy i przypomnisz sobie ruch ręki przy obrysowywaniu liter. Ucz się słówek obracając ołówek lub piłeczkę w ręku, spacerując po pokoju, tworząc samodzielnie mapy słówek, projekty, … Żeby dobrze zapamiętać słówka musisz je połączyć z ruchem lub przeżyć jakąś emocję w związku z nauką.

SYSTEMATYCZNA PRACA NIE MUSI BYĆ NUŻĄCA

W przypadku uczenia się j. obcych systematycznie znaczy codziennie. Codziennie nie znaczy godzinami, wystarczy 30 min. rano lub wieczorem, szczególnie przed snem słówka są lepiej zapamiętywane. Jeżeli jesteś samoukiem idealnym wyjściem dla Ciebie są kursy językowe mp3 uzupełnione książką elektroniczną w cenie od 8,- do 30,- zł. Znajdziesz tu 10 stron z propozycjami różnych kursów językowych. Ściągniesz je na swój komputer w kilka minut po uiszczeniu opłaty i do nauki Kursy adresowane do wszystkich typów pamięci, słuchasz, czytasz, słuchasz w ruchu. Ty decydujesz o porze nauki i nie wymaga to dużych inwestycji. Możesz uczyć się w samochodzie, autobusie, w czasie uprawiania sportu, wykonywania prac domowych, zawsze i wszędzie. Każdą lekcję możesz sobie wydrukować i zabrać ze sobą lub pracować przy komputerze. Uczysz się tych fragmentów, których chcesz od native speaker’ów, zawsze z poprawną wymową i poprawnym rytmem wypowiedzi. Znajdziesz tu kursy z angielskiego, chińskiego, francuskiego, hiszpańskiego, niemieckiego, węgierskiego, włoskiego i wielu innych języków, na różnych poziomach zaawansowania, a także gramtykę z ćwiczeniami, czasowniki, słówka, repetytoria, rozmówki, wzory wypracowań,… Kupujesz z gwarancją satysfakcji.
Zanim kupisz możesz sprawdzić darmowe fragmenty.

KONTAKT Z J. OBCYM ZAWSZE JEST MOŻLIWY

Kontakt z j. obcym to podstawa. Kursy mp3 to idealne wyjście ale nie jedyne. Ściągnij sobie piosenki z tekstami z Internetu – są przygotowane specjalnie dla uczących się j. obcych. Śpiewając i patrząc na tekst szybko nauczysz się słówek. Nie musisz tłumaczyć całych piosenek, jeżeli jest to zbyt trudne dla Ciebie, wystarczy że poznasz wybrane słowa. Słuchaj radia, oglądaj TV (dla początkujących najlepsze są bajki dla dzieci), filmy w oryginale. Spróbuj napisać coś na blogu, poszukaj w Internecie rówieśnika do korespondencji lub rozmowy online.

Czytaj w oryginale. Poszukaj w Internecie stron przeznaczonych dla młodzieży, tam znajdziesz łatwe teksty. Jeżeli masz swoje hobby znajdź strony, na których będziesz mógł poczytać coś co Cię szczególnie interesuje. Nie tłumacz słowo w słowo tylko wyrazy utrudniające Ci zrozumienie sensu tekstu. Staraj się rozumieć teksty intuicyjnie. Czytaj reklamy, foldery, horoskopy, przysłowia, cytaty, teksty krótkie. Stwórz w miejscu, w którym się uczysz „małą Francję, Anglię, Hiszpanię, …” przypnij na tablicy korkowej karteczki ze słówkami, które są szczególnie „oporne” w zapamiętywaniu, foldery, reklamy,…

SZYBKIE I TRWAŁE ZAPAMIĘTYWANIE

Wszyscy piszą o fiszkach, ale nie do końca wyjaśniają mechanizm pracy z nimi. Na małych karteczkach zapisujesz z 1 strony nowe słówko z drugiej jego tłumaczenie (najlepiej w kontekście lub z czasownikiem, bo część słów zmienia znaczenie przy zmianie kontekstu, obowiązkowo z rodzajnikiem). Fiszki możesz zabierać ze sobą i czytać je wszędzie. Czytasz polskie słowo, tłumaczysz i sprawdzasz. Jeżeli nie pomyliłeś się, zaznaczasz stawiając „V”. Gdy na słówku są 3″V” wkładasz je do pudełeczka z napisem „Niebo”, jeżeli nie umiesz, to wkładasz do koperty „Piekło”, którą nosisz ze sobą. Słówka z „Piekła” powtarzamy codziennie, słówka z „Nieba” raz w tygodniu i zaznaczasz „V”. Gdy na słówku z „Nieba” masz już 6″V” wkładasz je do pudełka z napisem „Raj” – te słówka powtarzasz raz w miesiącu, wyznacz sobie jako datę pierwszy lub ostatni dzień miesiąca.

Jeżeli uczysz się słownictwa tematycznego rób mapy słówek. Na dużej kartce (blok rysunkowy nr 2) po środku napisz słowo „matkę” np.: rośliny, od nich będą na kształt gałęzi szły słowa bardziej szczegółowe: drzewa, kwiaty, warzywa, owoce, … a od tych jeszcze bardziej szczegółowe: sosna, jabłoń, jarzębina, bez,… / róża, tulipan, fiołek, …/ marchewka, ogórek, ziemniak,… / jabłko, gruszka, winogrono, … Mapy słówek mogą być dodatkowo dekorowane ilustracjami.

Naucz się sam tworzyć swoje haki pamięciowe. Możesz kojarzyć słówka z podobnym w innym j. obcym, lub z rytmem wymowy, podobieństwem wymowy z innym słowem, skojarzeń możesz mieć wiele i wcale nie muszą być sensowne. Ważne, że pomagają Ci coś zapamiętać.

Bardziej zaawansowani mogą tworzyć tzw. karty słów – słowo jest zapisane w definicji, zdaniu, cytacie, powiedzeniu, przysłowiu … które znajdziesz bez problemów w Internecie. Inną znaną metodą jest personifikacja słówek na karcie czyli tworzenie zdań, które są związane z Tobą, Twoją rodziną, znajomymi, hobby, …

POWTARZANIE BEZ BÓLU

Powtarzanie słówek i materiału gramatycznego, to konieczność. Dobrze jest też powtarzać przerobione już ćwiczenia i teksty. Tak możemy powtarzać małe partie materiałów. Czytając w oryginale, oglądając TV, słuchając radia, ucząc się na pamięć poezji i piosenek też powtarzamy. Gdy jednak dysponujemy już większą wiedzą najlepiej jest sięgnąć do programów komputerowych, które za nas będą ustalać zakres materiału i termin powtórek. Najbardziej popularnymi programami są (możliwe do ściągnięcia za darmo) SuperMemo i FullRecall. Jednak powtarzanie nie musi się ograniczać do naszego miejsca nauki. Możemy powtarzać czekając w przychodni lekarskiej, w sklepie, na dworcu, … układasz sobie w myśli dialog ze sprzedawcą, lekarzem, … (tzw. dialog wewnętrzny), jeżeli brakuje Ci słówka,
to zapisujesz je i sprawdzasz w domu.

PRZYJEMNOŚĆ UCZENIA SIĘ J. OBCYCH WZMAGA WYTRWAŁOŚĆ

Stosując w/w metody nauki widzisz sam, że z dnia na dzień robisz postępy. Sukces jest najlepszą motywacją do nauki. Jeżeli sukces przychodzi powoli, nie zniechęcaj się. Musisz być cierpliwy. Może Twoja pamięć zbyt długo nie była używana i teraz jest jak zaschnięta plastelina? Może trzeba ją rozgrzać i pougniatać jak plastelinę, żeby stała się miękka i bardziej chłonna? Szczególnie wtedy polecam kursy mp3. mają naprawdę wiele zalet:

- niska cena (od 8,- do 30,- zł)

- gwarancja satysfakcji przy zakupie

- możliwość ściągnięcia darmowego fragmentu przed zakupem

- codzienne słuchanie w dowolnym miejscu i czasie pozwala językowi wejść do umysłu prawie niezauważalnie

- słuchając native speaker’ów o miłym głosie nauczysz się prawidłowej wymowy i prawidłowego rytmu wypowiedzi

- słuchanie i powtarzanie pozwoli Ci szybciej mówić płynnie

- słuchanie z jednoczesnym czytaniem ułatwia rozumienie i zapamiętywanie

- Ty decydujesz którego fragmentu chcesz słuchać, ile razy i czy w całości czy podzielonego na części

Barbara Lewińska

http://www.otostrona.pl/barb01zaprasza/

http://promocja.nextore.pl/index.xml

—

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Do artykułu dołączono zdjęcie.

Jakość szkolenia w dużej mierze zależy od osoby trenera – jego postawy, cech i umiejętności. Aby wskazać cechy dobrego trenera należy wcześniej określić, kim jest trener i jaką rolę odgrywa on w procesie kształcenia.
Niestety odpowiedź na pytanie „kim jest trener?” jest nie do końca łatwa i oczywista.
Pojęcie „trener” nie dla każdego oznacza to samo, a zależy na przykład od szczebla edukacji, czy też roli trenera w procesie kształcenia.
Rola trenera i oczekiwania wobec niego są bardzo zróżnicowane. Należy pamiętać, że cały system edukacji, również rynek szkoleń uległ w ostatnich latach znacznym zmianom.
Obecnie trener może występować zarówno w tradycyjnej roli wykładowcy, zazwyczaj wykorzystującego mniej aktywizujące metody zajęć jak wykład czy odczyt, jak też w roli facylitatora, czuwającego nad dyskusją i zachęcającego do samodzielnego myślenia oraz prezentowania różnych punktów widzenia, wspierającego i inspirującego grupę do pracy. Zazwyczaj rola trenera znajduje się gdzieś pośrodku.

Pomimo tych trudności można sformułować pewne uniwersalne cechy i umiejętności, które powinien posiadać dobry trener.

kompetencja – to nie tylko znajomość tematyki i doświadczenie w danej dziedzinie, ale też podnoszenie kwalifikacji i ciągłe aktualizowanie wiedzy np. poprzez uczestnictwo w szkoleniach, sympozjach czy zjazdach.

samoświadomość – bycia osobą publiczną, często źródłem inspiracji, zarówno tego co można zaoferować uczestnikom szkoleń, jak też własnych ograniczeń i ich wpływu na przebieg procesu szkolenia.

otwartość – na potrzeby i oczekiwania wszystkich szkolonych osób, okazanie im akceptacji i stworzenie dobrej atmosfery, zachęcającej do aktywnego udziału.

elastyczność – umiejętne realizowanie różnych, czasem wzajemnie wykluczających się ról i funkcji, angażowanie się i jednocześnie zachowywanie dystansu, diagnozowanie i rozwiązywanie problemów.

Każdy podział jest podziałem umownym, podobnie jest też w kwestii szkoleń dla przedsiębiorstw.
W zależności od autora i przyjętego kryterium podziału wyróżnia się różne typy szkoleń.

Szkolenia można podzielić na:
otwarte – może w nich uczestniczyć każda osoba, która uiści stosowną opłatę. Szkolenia te organizowane są najczęściej w wynajętych w tym celu pomieszczeniach dla większej liczby uczestników. Termin i miejsce szkolenia ustalane są z dużym wyprzedzeniem. Tematyka dotyczy często kwestii prawnych, rachunkowości, certyfikacji, czyli obszarów, w ramach których można liczyć na zainteresowanie jedynie pojedynczych osób z różnych organizacji a nie całych grup, czy działów.
Organizacja tego typu szkolenia wymaga od instytucji szkoleniowej podjęcia znacznego ryzyka przed jego realizacją. Firma szkoleniowa najpierw przygotowuje szkolenie, przeprowadza akcję promocyjną, a dopiero później, zależnie od zainteresowania, uzyskuje zysk lub ponosi stratę związaną z realizacją Szkolenia otwarte są też sposobem na reklamowanie instytucji szkoleniowych i zdobywanie klientów na szkolenia zamknięte.
zamknięte – szkolenie organizowane jest dla konkretnej firmy, a wstęp zarezerwowany jest jedynie dla wybranej grupy uczestników. W uproszczeniu można powiedzieć, że szkolenia zamknięte polegają na odpłatnym „wypożyczeniu” trenera od instytucji szkoleniowej na pewien okres czasu przez firmę w celu realizacji szkolenia dla swoich pracowników. Szkolenia tego typu organizowane są przez firmy większe. Taka forma pozwala firmie zmniejszyć jednostkowe koszty przeszkolenia pracownika, a jednocześnie dla firmy szkoleniowej oznacza brak konieczności podejmowania wcześniej ryzyka związanego z niewystarczającym zainteresowaniem szkoleniem ze strony rynku*.
Z charakterystyki obydwu szkoleń wynika, że w przypadku szkoleń zamkniętych łatwiej jest dobrać tematykę szkoleń i metody ich realizacji pod kątem rzeczywistych potrzeb konkretnej firmy, jak również uczestników. Mówi się o tzw. „szkoleniach na miarę”. Z kolei szkolenia otwarte to między innymi możliwość nawiązania nowych kontaktów biznesowych i wymiany doświadczeń.

Inne typy szkoleń to:
e-learning – szkolenie na odległość poprzez sieć komputerową, może być to sieć lokalna bądź Internet. Trener nie ma tu bezpośredniego kontaktu ze szkolonymi, jest „trenerem wirtualnym”. Zazwyczaj nie jest też konieczne przeprowadzanie zajęć w ściśle określonym czasie. Uczestnicy mogą zatem dopasować go do własnego tempa nauki.
Inną zaletą są dużo niższe koszty w porównaniu ze szkoleniami prowadzonymi w sposób tradycyjny – niski koszt jednostkowy przy dowolnie dużej grupie szkoleniowej. E-learning może być też łączony z tradycyjnym nauczaniem w formie kursów mieszanych.
Jest to nowoczesne i coraz bardziej popularne rozwiązanie w zdobywaniu wiedzy i nowych umiejętności.
E-learning można podzielić na cztery kategorie:
- bazy danych;
- online support – bardziej interaktywny niż bazy danych, oferuje możliwość uzyskania bardziej specjalistycznych informacji w znacznie krótszym czasie;
- szkolenia asynchroniczne – najbardziej znana forma e-learningu;
- szkolenia synchroniczne – prowadzone w czasie rzeczywistym o określonej porze.
seminaria – spotkanie niewielkiej grupy osób, której celem jest formalna lub nieformalna dyskusja na ustalony temat. Poziom wiedzy uczestników seminarium powinien być zbliżony.
konferencje –organizowane są dla większej liczby uczestników i poświęcone są wymianie informacji na wybrany temat lub omówieniu konkretnych zagadnień np. związanych z działalnością firmy. Konferencje mogą być prowadzone w różnej formie. Popularną formą są dyskusje panelowe. Miejscem przeprowadzania kilkudniowych konferencji są często centra konferencyjne, oferujące usługi hotelowe i rekreacyjne.

Żródło: Ekspertyza…*
 

* Ekspertyza “Rynek usług szkoleniowych dla przedsiębiorstw w Polsce” opracowana przez Instytut Zarządzania na zlecenie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, Warszawa 2004, http://www.parp.gov.pl/index/more/276

Małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) muszą sprostać specyficznym wyzwaniom w ich codziennej działalności: około 10% tych przedsiębiorstw przytacza brak umiejętności jako przeszkodę w dalszym rozwoju, podkreślając związek pomiędzy szkoleniem i zrównoważonym rozwojem. Aby kompetencje pracowników małych i średnich Przedsiębiorstw były stale aktualizowane, muszą oni mieć dostęp do odpowiednich ofert edukacyjnych i nowych technologii, w szczególności e-learningu, który poprzez wykorzystanie serwisów web 2.0 wspiera dzielenie się wiedzą, wymianę kulturową i współpracę w sieci.

Kształcenie wykorzystujące web 2.0 (e-learning 2.0) opiera się na narzędziach, które łączą ułatwianie tworzenia treści z dostawą poprzez web. W e-learningu 2.0 dostawca jest pracownikiem, jako że treści mogą być tworzone przez użytkowników, indywidualnie lub wspólnie. Po zniesieniu barier w dostępie do szkolenia opartego na technologiach informacyjno-komunikacyjnych, każdy może stać się nauczycielem-uczniem, korzystając z dobrze znanych narzędzi web 2.0 (takich jak wikis, wolna współpraca w sieci, zakładki, blogi, itd.). Skoncentrowany wyraźnie na wspólnocie, e-learning 2.0 jest idealny dla MŚP, ponieważ wspiera on naturalne, nieformalne uczenie się, upraszczając zadania związane z pracą i uczeniem się w grupie.

Wspólnoty praktyków (ang. Community of Practice, CoP) mogą też być dobrym sposobem dla MŚP dla wprowadzania innowacji i rozwoju umiejętności, ponieważ skupiają one dobrowolnych członków, którzy stawiają sobie podobne wyzwania, kontaktują się regularnie, mogą się od siebie wzajemnie uczyć , a także chcą poprawić swoje umiejętności stawiania czoła pojawiającym się wyzwaniom.

W naszym artykule streszczamy aktualne potrzeby w zakresie szkolenia i metody edukacyjne stosowane w MŚP, zwracając uwagę na te cechy web 2.0, które mogą być wykorzystywane do sprostania tym potrzebom. Następnie zastanawiamy się, czy wspólnoty praktyków są odpowiednim środowiskiem dla nieformalnego kształcenia w MŚP. Na koniec przedstawiamy
przykład ilustrujący, w jaki sposób nieformalne kształcenie i wspólnoty praktyków mogą skutecznie poprawić umiejętności w ramach MŚP.

Źródło: www.elearningpapers.eu
Pełny tekst: http://www.elearningeuropa.info/files/media/media17541.pdf

Koncepcja wspólnot praktyków może być postrzegana jako podstawowy model wspierający nieformalne procesy uczenia się, w szczególności w środowiskach zawodowych. Opierając się na twierdzeniu, iż narzędzia i modele wolnego oprogramowania są odpowiednio przygotowane do wspierania współpracy w ramach wirtualnych sieci, autorzy artykułu pragną przedstawić i przeanalizować doświadczenia z procesów tworzenia wirtualnych wspólnot praktyków w małych i średnich przedsiębiorstwach europejskich z branży turystycznej (w których wykorzystano narzędzia wolnego oprogramowania).

MiŚP mogą być uznane za trzon rozwoju gospodarki regionalnej i rozwoju zatrudnienia w Europie, a rozwój zawodowy ich pracowników jest często postrzegany jako wstępny warunek do osiągnięcia postępów innowacyjnych i zapewnienia konkurencyjności w stosunku do innych przedsiębiorstw. Jednak małe przedsiębiorstwa często nie są w stanie sprostać potrzebom ich pracowników poprzez opracowanie lub finansowanie indywidualnych inicjatyw szkolenia formalnego. Najnowsze koncepcje kształcenia opartego na technologiach informacyjno-komunikacyjnych obejmuję połączenie uczenia się i pracy, co w rezultacie daje koncepcję uczenia się w miejscu pracy. Ten rodzaj nieformalnych procesów uczenia się jest ukierunkowany na uczenie się wokół konkretnych problemów.

Badanie empiryczne Work&Learn Together (WLT) przeprowadzone w ramach projektu Leonardo da Vinci pokazuje, że wolne oprogramowanie może rzeczywiście ułatwić i wspierać procesy komunikacyjne w ramach wspólnot praktyków, ale narzędzia te są raczej postrzegane jako dodatkowy kanał komunikacji. Koncepcja stworzenia całkowicie wirtualnych wspólnot praktyków w branży turystycznej w rzeczywistości okazała się bardzo trudna do realizacji. Poczucie konkurencyjności w sektorze okazało się dużo silniejsze niż potrzeba wspólnego uczenia się.

Niemniej ustalono, iż istnieje kilka dziedzin w branży turystycznej, w których można stworzyć wirtualne wspólnoty praktyków w celu wspierania istniejących już struktur komunikacyjnych i szkoleniowych, wychodząc w ten sposób na przeciw potrzebom uczących się. Jednym z głównych czynników motywacyjnych dla tworzenia wspólnot praktyków, szczególnie w MiŚP, jest fakt, że istnieje zapotrzebowanie na narzędzia, które pozwoliłyby na uczenie się w czasie godzin pracy i w miejscu pracy. W ten sposób można uniknąć konieczności uczestniczenia w zajęciach w ramach szkolenia formalnego, które często oznacza dla pracowników z terenów wiejskich niewygodę dojazdów do centrów szkoleniowych.

Źródło: www.elearningpapers.eu
Pełny tekst: http://www.elearningeuropa.info/files/media/media13565.pdf

Przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości, w drodze konkursu, wybierane są projekty szkoleniowe, w ramach których przedsiębiorcy i ich pracownicy mogą korzystać ze szkoleń, usług doradczych oraz studiów podyplomowych.

Działania są realizowane poprzez trzy typy projektów:
- ponadregionalne zamknięte projekty szkoleń i doradztwa,
- ogólnopolskie otwarte projekty szkoleń i doradztwa,
- studiów podyplomowych.

Opłata za udział w projekcie jest w znacznym stopniu pokrywana ze środków EFS. W przypadku szkoleń ogólnych małe firmy mogą liczyć na 80% dopłaty, średnie firmy na 70% dopłaty, a duże na 60%.
Tip: W tym wpisie jest już dodana ankieta, odwiedź stronę, by wziąć udział w ankiecie.

www.flickr.com/photos/novocortex / CC BY 2.0

warsztaty – polegają na pracy w małych, kilkuosobowych grupach szkoleniowych. Grupa ta rozwiązuje konkretne zagadnienie postawione przez trenera. Uczestnicy mają możliwość podejmowania decyzji i zastosowania w praktyce zdobytej wiedzy teoretycznej.

case studies/studia przypadków – podczas których uczestnicy analizują konkretne zdarzenie/problem z określonej dziedziny. Analiza przypadku rozwija umiejętność pracy zespołowej, analizy informacji, prezentowania swoich poglądów i prowadzi do rozwiązania postawionego problemu.

odgrywanie ról/symulacje – mocno aktywizująca metoda szkolenia realizowana w warunkach naśladujących rzeczywistość. Uczestnicy szkolenia odgrywają zadane role zgodnie z opracowanymi wcześniej instrukcjami. Metoda ta pozwala wykorzystać i połączyć zdobytą wiedzę teoretyczną i umiejętności, stosowana może być np. w szkoleniach z zakresu technik sprzedaży.

outdoor/team building – prowadzone są w otwartym terenie, np. w lesie, w górach lub na wodzie. Mają one na celu zintegrowanie grupy i zmotywowanie jej do wspólnego działania przy udziale innego niż zazwyczaj środowiska i najczęściej odmiennej od dotychczasowej roli w zespole.

Foto: KMK

Na targach użytkownicy mogą zasięgnąć informacji o trendach i kierunkach rozwoju e-learningu, jak też możliwościach przekwalifikowania w danej grupie zawodowej lub indywidualnego.

Na targi LEARNTEC (3-5 lutego 2009) do Karlsruhe przybyło ok. 5200 odwiedzających.
Są to wiodące targi technologii szkoleniowych i informacyjnych niemieckiego obszaru językowego. 170 wystawców prezentowało szerokie spektrum profesjonalnego zarządzania kształceniem. Repertuar produktów i usług obejmował możliwości kształcenia i szkolenia pracowników, platformy szkoleniowe czy Serious Games, oraz koncepcje szkolenia wyższego szczebla.

Pomimo aktualnie mocno okrojonych budżetów targowych i wyjazdowych wielu przedsiębiorstw LEARNTEC 2009 odnotowały zaledwie niewielki spadek liczby odwiedzających i wystawców – wyjaśnia Britta Wirtz, rzeczniczka Zarządu Karlsruher Messe- und Kongress-GmbH.
Tym bardziej cieszymy się z dobrej oceny targów przez wystawców, którzy to szczególnie wysoko oceniali jakość kontaktów z klientami. I tak, 99% odwiedzających podało, że przybyli na targi ze względów zawodowych i są nimi bezpośrednio zainteresowani.

Targi LEARNTEC potwierdziły tym samym już po raz kolejny swoją pozycję – wiodących targów w tej branży.

Źródło: KMK